เมื่อพายุหื่นลูกยักษ์พัดผ่าน...
จึงทำให้เราเกิดแรงบันดาลใจ แต่งฟิคเรื่องนี้!!!!~ กี๊ซซซซ >/ / / /< เซ็ตจังXโคโนกะ ((สนอง NEEDS เมิงโดยเฉพาะว่ะ บีม ^___^ เหอๆๆ)) The Magical Night Across The Moonlight ชื่อเรื่องสิ้นคิดมากมาย O [] O;;;; เพราะเราเป็นผู้มีปัญหาด้านการตั้งชื่อเรื่องอยู่เสมอ - - และเหมือนอาถรรพ์ท่านพญายมกลั่นแกล้ง ทุกครั้ง...หากตั้งชื่อเรื่องได้ก่อนครั้งใด ฟิคเรื่องนั้นๆจะมีอันเป็นไป แต่งไม่เสร็จซักที >___< โฮกกกกก !!!?? [แต่จะว่าไป...ไอ้ที่ขนาดตั้งชื่อยังไม่ได้ แถมไม่เสร็จอีกเนี่ย...ก้อไม่น้อยหรอกนะ ^^" หุๆ] สรุป - - มันคือฟิค Negima เจ้าค่า >O< เป็นฟิค Shoujo-ai ((ย้ำ!! โชโจไอ...ไม่ใช่ Yuri เฟร้ย!!! ของกรูยังไม่ถึงขั้นนั้น แต่ถ้าเมิงอ่านแล้วคิดว่าถึง อืม...เช่นนั้นกรูต้องขอพิจารณาตัวเอง)) =>> อาจจะหนีไปฝึกตน เพื่อคลายความหื่น แถวเนปาลซักเดือนสองเดือน 555+ เอ้า!!~ ต่อๆๆ คู่ เซ็ตจัง/คุณหนู ค่า ^^ เรื่องแรกในชีวิต [ไม่ใช่เรื่องแรกที่แต่ง - - แต่เป็นเรื่องแรกที่เอามาลงให้ใครๆอ่าน] เนื้อหาไม่มีอะไร บ้าบอที่สุด เริ่มมาก้อ Y กระจายทันที ซึ่งนับว่าผิดวิสัยของเราอย่างมาก ((ขอสาบานว่าปกตินู๋แต่งฟิคเน้นเนื้อเรื่อง)) เป็นฟิคสนองตัณหา และความรั่วของเราเองล้วนๆ ด้วยเหตุนี้ถึงไม่ (กล้า) ไปลงบอร์ดไหน -_____-""" แค่อัพลงบลอคไว้ให้อีบีมมันอ่าน 555+ ท่านที่ไม่ชอบ ยังไงหน้านี้กรุณาปิดมันไปซะตั้งแต่ตอนนี้เลยนะคะ ^__^ เพราะถัดจากบรรทัดนี้ไป จะเริ่มเข้าสู่ความเสื่อมแล้ว - - เด๋วจะหาว่าเราไม่เตือน เอิ๊กส์~
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - --
"ชั้นจะคอยระวังอยู่ข้างหลังคุณหนูตลอดไป...ชั้น...ซากุระซากิ เซ็ตสึนะ ขออุทิศชีวิตเพื่อปกป้องคุณหนูค่ะ"
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - --
The Magical Night Across The Moonlight
(Setsuna/Konaka - Mahou Sensei Negima 's Fan Fiction)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
"เซ็ตจัง...เซ็ตจัง....."
"อ๊ะ!!!?" ตกใจตื่น เพราะเสียงเรียกของร่างบางที่อยู่ข้างๆ ซากุระซากิ เซ็ตสึนะ กระพริบตาถี่ๆ 2-3 ครั้ง เพื่อขับไล่อาการง่วงงุน ก่อนจะหันมาพูดกับโคโนกะ ด้วยถ้อยคำแสนสุภาพเหมือนเช่นเคย
"คุณหนู...มีธุระอะไรจะเรียกใช้ดิชั้นหรือคะ? นอนไม่หลับหรือคะ?" ((ถ้าบอกว่านอนไม่หลับ...แล้วจะร้องเพลงกล่อมให้เรอะ!!?? ~ คนแต่ง))
มือเล็กนุ่มของโคโนกะ เอื้อมมาโยกหัวอีกฝ่ายเล่นเบาๆ ท่าทางเอ็นดูแกมหยอก หากสีหน้าของเด็กสาวนั้นกลับดูหน่ายใจ เฮ้อ...เซ็ตจัง...ทำไมกันนะ ทั้งที่ตอนหลับอยู่เมื่อกี้ ยังเรียก "โคโนจัง" อยู่ดีๆเลยแท้ๆ ทำไมถึงกลับมาเรียกชั้นว่า "คุณหนู" อีกแล้วล่ะ...? เซ็ตจัง...บ้าที่สุด....
"คุณหนูคะ?"
เซ็ตสึนะเอ่ยเรียกอีกครั้ง เมื่อเห็นสายตาของโคโนกะ ยังคงมองเหม่ออย่างไม่มีจุดหมาย มือเรียวยกขึ้นแตะไหล่บาง พลางเขย่าเบาๆอย่างนุ่มนวลราวกับ...กลัวว่าแขนอีกฝ่ายจะแตกสลายไปได้อย่างนั้นแหละ "คุณหนูคะ...ปลุกดิชั้นขึ้นมา มีอะไรหรือเปล่าคะ?"
"อ่ะ...เอ้อ...เปล่าหรอกๆ ขอโทษนะ เซ็ตจัง...คือชั้นได้ยินเซ็ตจังละเมอซะเสียงดัง กะ...ก็เลย..." หยุดพูดเสียกลางคัน ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ดวงตากลมโต ใสซื่อ...สบกับดวงตาที่สั่นระริกอย่างประหม่าของเซ็ตสึนะเข้าไปเต็มๆ แล้วบางอย่างในแววตาที่ส่องประกายคู่นั้นของโคโนกะ ก็สะกดเซ็ตสึนะ...ให้ไม่อาจเบือนหน้าหนีไปไหนได้ ทั้งที่หน้าสวยนั้น เริ่มซับสีแดงระเรื่อ และร้อนผ่าวจนเจ้าตัวแทบทำอะไรไม่ถูกแล้ว
"ก็เลย...." เซ็ตสึนะทวนคำเสียงเบา โคโนกะจึงต่อประโยคจนจบ
"คิดว่าฝันร้ายซะอีก"
"อ้อ..." มีเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอก ตามมาด้วยรอยยิ้มบางเบา ผุดขึ้นตรงมุมปากของสาวแกร่งแห่งสำนักชินเมริว เฮ้อ...รอดตัวไป ดีแล้วที่ไม่ได้เผลอหลุดปากพูดอะไรออกมา
นี่ถ้าคุณหนูเกิดรู้เรื่องที่เราฝันเข้า...เราคงไม่อาจเก็บหน้าไว้บนบ่าต่อไปได้อีก แต่เซ็ตสึนะยังสบายใจได้ไม่ทันไร จู่ๆโคโนกะก็ตั้งคำถามขึ้น...และอาจเป็นหนึ่งในคำถามที่เธอไม่อยากได้ยินมากที่สุดในตอนนี้เลยก็เป็นได้
"นี่...ที่ว่าจะ ปกป้องตลอดไป เนี่ย...มันอะไรกันเหรอ?"
"เอ๋??"
"ว่าไงล่ะ? เซ็ตจัง...ชั้นได้ยินนะ ถึงเธอจะทำเฉไฉ แต่ยังไงวันนี้ชั้นก็ไม่ปล่อยให้เธอหนีเด็ดขาด" พูดจบ เด็กสาวก็โน้มกายลงมา จบเกือบจะทาบทับเซ็ตสึนะซึ่งยังนอนอยู่ เซ็ตสึนะยิ่งใบหน้าแดงก่ำ เมื่อรู้สึกได้ถึงร่างกายที่ชักจะใกล้ชิดกันเกินไปเสียแล้ว มือทั้งสองข้างของเธอ พยายามผลักโคโนกะออก แต่ไม่รู้ทำไมสิ...เธอถึงได้รู้สึกว่า เรี่ยวแรงวันนี้ มันลดน้อยถอยลงกว่าที่เคย ความพยายามของเธอกลับไม่เป็นผล ทั้งที่ปกติ ต่อให้ดันร่างของโคโนจังไปติดผนัง ก็น่าจะทำได้ง่ายๆแท้ๆ...ขณะที่โคโนกะเอง เมื่อเห็นท่าทางของเซ็ตสึนะ ก็ยิ่งทำเอาอดใจแทบไม่ไหว อา...บ้าจัง...ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะแกล้งถึงขนาดนี้แท้ๆ แต่เพราะอะไรกันนะ...? โคโนกะค่อยๆก้มหน้า ปล่อยให้ปลายผมสีดำสลวย เจือกลิ่นหอมแชมพูอ่อนๆของตน สัมผัสกับผิวหน้าร้อนผ่าวของเซ็ตสึนะอย่างอ่อนโยน มือเล็กยกขึ้น...ตั้งใจจะลูบแก้มใส หากก็ได้แต่เงื้อๆง่าๆอยู่แบบนั้น...ก็อยากนะ...อยากสัมผัส...สัมผัสเซ็ตจังให้มากกว่านี้ แต่จะทำยังไงดี? ก็มันเขินเหลือเกินนี่นา...เป็นความผิดของเซ็ตจังนะ ที่ดันทำหน้าน่ารักเกินไป...
"นี่...เซ็ตจัง..." เสียงที่แผ่วเบาราวกับกระซิบ ทำเอาฝ่ายถูกเรียกหัวใจเต้นตูมตาม ทั้งเสียงที่ตอบรับออกมาก็สั่นเสียจนฟังแทบไม่เป็นคำ...เซ็ตสึนะโกรธตัวเองจริงๆ ((โกรธที่ต้องโดนรุกงั้นเรอะ?? อ้าว...ก็อยากไม่ยอมลงมือเองนี่!! โดนซะๆ 555+))
"คะ...คุณหนู" แล้วมือเล็กเรียว หากค่อนข้างหยาบตามประสาผู้ที่ถูกฝึกให้ใช้อาวุธดาบมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย ของเซ็ตสึนะ ก็ค่อยๆยกขึ้น...โอบกระชับรอบเอวบางของคุณหนู...ไม่สิ ของโคโนจัง อย่างนุ่มนวล....ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่...เซ็ตสึนะจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย ซึ่งบัดนี้มีเพียงภาพของเธอเท่านั้น...ฉายสะท้อนออกมาท่ามกลางแสงจันทร์ส่องสว่าง ผ่านบานหน้าต่างในคืนเดือนเสี้ยวหากคราวนี้ดวงตาคม...กลับจ้องตอบอย่างแน่วแน่ มั่นคง ไม่มีร่องรอยแห่งความหวั่นไหวเหลืออยู่แม้เพียงเศษเสี้ยว เซ็ตสึนะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังจะทำอะไรต่อไป...ก็เพียงอยากให้ดวงตาของคนตรงหน้านี้...สะท้อนแต่ภาพเธอคนเดียวตลอดไป อยากอยู่เคียงข้างตลอดไป....จะเป็นไปได้มั้ยนะ? ((จริงๆไม่อยากให้เค้าเป็น seme ให้มากกว่า...))
"เซ็ตจัง...." ถึงตอนนี้ กลับเป็นฝ่ายของคุณหนูจอมรุกบ้าง ที่ต้องหน้าแดงขึ้นมา เมื่อเซ็ตจัง...ผู้ไม่เคยกล้าแม้แต่จะแตะต้องล่วงเกิน จู่ๆก็ลุกขึ้นมาโอบกอดตนเช่นนี้ ร่างบางสั่นน้อยๆ อยู่ในอ้อมแขนของเซ็ตสึนะ ความรู้สึกผสมปนเปกันไปหมด ระหว่างอยากกอด...กับ...อยากให้กอด...สุดท้ายเธอจึงเลือกที่จะฝังใบหน้าหวาน ที่กำลังซับสีแดงเข้มขึ้นเรื่อยๆทุกขณะ ลงบนซอกคอของเซ็ตสึนะ...ริมฝีปากกระจับนุ่ม สัมผัสถูกซอกคอเนียนขาว...แม้เพียงแผ่วเบา...แต่ทำเอาเซ็ตสึนะแทบคลั่งตาย
"กอด...กอดชั้นหน่อยได้มั้ย......? ปกป้องชั้น...ตลอดไป...ได้มั้ย? เซ็ตจัง...." โคโนกะกอดเซ็ตสึนะแน่น หน้าสวยยิ่งแนบชิดเข้ากับร่างกายที่กำลังร้อนรุ่มของเซ็ตสึนะ ใกล้จนได้ยินเสียงหัวใจอีกฝ่ายเต้นรัว พูดออกไปแล้ว...สิ่งที่ต้องการมาตลอด...อยากให้ทำ...มาตลอด...หากโคโนกะกลับไม่มีความกล้าพอที่จะเงยหน้าขึ้น รอฟังคำตอบจากปากของเซ็ตสึนะ...ก็เพราะกลัวน่ะสิ ไม่อยากให้เห็นสีหน้าของเธอในตอนนี้ ความรู้สึกของเธอเป็นแบบนี้...ไม่กล้าแม้แต่จะคิด ถ้าหากเซ็ตจังรังเกียจจะทำอย่างไร?
"เกลียดชั้น...รึป่าว?"
เงียบ...ไร้ซึ่งเสียงตอบ...โคโนกะเงยหน้าขึ้น และดวงตาคู่สวยก็พลันเบิกกว้าง เมื่อจู่ๆเซ็ตสึนะก็ประทับริมฝีปากลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ริมฝีปากร้อนผ่าวของเซ็ตจัง...ทั้งนุ่ม...ทั้งหวาน...หากก็ยังสั่นไหว แฝงแววประหม่าอยู่ในที คล้ายฝ่ายที่กระทำนั้นไม่มั่นใจในผลแห่งการกระทำของตน...จะตอบรับเรามั้ยนะ? เซ็ตสึนะคิดอย่างทั้งตื่นเต้น ทั้งเป็นกังวล...บอกให้เรากอด หมายความถึงแบบนี้ได้รึป่าว...? คุณหนูคิดยังไงกับเรากันแน่...อยากรู้ อยากรู้...อยากรู้เหลือเกิน.....
"อืม..." เสียงครางเบาๆที่ออกจากลำคอของโคโนกะ บอกให้เซ็ตสึนะรู้ว่า ร่างบางเบื้องหน้า ก็คงจะกำลังรู้สึกดี ไม่ต่างไปจากตนเช่นกัน...ริมฝีปากของทั้งสองยิ่งสัมผัสกันแนบแน่น และแม้จะไม่เคยผ่านสถานการณ์แบบนี้มาก่อน หากเซ็ตจังก็สามารถแทรกเรียวลิ้นอุ่นผ่านช่องปากเล็กเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นนุ่มของโคโนกะได้อย่างช่ำชองทำเอาโคโนกะรู้สึกแปลกๆไปหมด...ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในใจกับความปรารถนาที่ได้แต่เก็บกดไว้มาแสนนาน ขณะนี้กำลังต่อสู้กันรุนแรง แต่แม้ฝ่ายแรกจะชนะ โคโนกะก็ไม่คิดว่าตัวเองจะสามารถขัดขืนเซ็ตจังได้อีกแล้ว...
มือของเซ็ตสึนะค่อยๆรุกล้ำ ผ่านเสื้อชุดนอนบางเบาของโคโนกะเข้าไปแล้ว....เมื่อ....ทันใดนั้นเอง!!!?
"กลับมาแล้วคร้าบบบบ / ค่า"
เนกิกับอาซึนะกลับมาแล้ว....
(To b Continue...)
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - --
Edit : 17.11.05 นั่งปั่นฟิคอย่างเอาเป็นเอาตายเจ้าค่า > [] <;;;;; อ๊ากกกส์!!!!~ อารมณ์ว่าอยากแต่งตั้งแต่เมื่อวานแล้ว - - แต่งานมันท่วมหัวจริงๆ ="= โฮกกกกก...เซ็ตจัง/คุณหนู >/ / /< คาดว่าพรุ่งนี้คงจะได้ลงนะ...ย้ำ!!! "คาดว่า" เหอๆๆ ^^" มัวแต่สลับกับเล่น Maple Story น่ะสิ - - เด๋วช่วงบ่ายต้องรีบเผ่นออกจากมหาลัยอีก จะไปดู Harry Potter GOF กร๊าซซซซซ !!!!!? >___< เดรโกจ๋าาาา...จงมาเป็นเมียเราซะเถอะ O[]O;;;; 555+ //เตรียมจิ้นคู่ เซด/แฮร์ ว่าแต่...จะจิ้นออกม้ายยยย~!!!!?? งืดๆๆ บ้าไปแล้ว TT [] TT ไปลอยกระทงมาด้วย เมื่อวาน ((ก็ที่มหาลัยนั่นแล...ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก อิๆ)) เด๋วรอ Report คราวหน้า ^___^ ว่าแต่...จะมีใครอยากรู้กันฟะ??? อ๊ะ!!~ ก้อบลอคของช้านนน...ช้านจะรั่วเรื่องอะไรมันก้อสิทธิ์ของช้านนนน~~ รึไม่ใช่ ^^ ไม่อยากอ่านก้อไม่ได้ว่ากันนี่ เอิ๊กส์ๆ ขอตัวไปปั่นงานก่อนล่ะค่า - - จริงๆจะให้ลงไปเลยก้อได้ แต่อยากจะขอเวลาเกลาภาษาอีกซักรอบก่อน...ไม่ค่อยชอบให้งานมีจุดพิมพ์ผิด หรือมั่วซั่ว...อ่านแล้วรู้สึกแปลกๆ -____-""" สำหรับทุกท่านที่มาเม้นท์ฟิค ก็ต้องขอขอบคุณมากๆเลยนะเจ้าคะ >____< ไม่คิดว่าจะมีใครได้เข้ามาอ่านนะเนี่ย!! [นอกจากบีม yamayurikai =>> ยูริเรนเจอร์พันธุ์แท้ 555+] ยังไงจะพยายามแต่งต่อไป จะ ((พยายาม)) ไม่ดอง!!! กร๊ากกกก....ไปแล้วค่า รีบๆๆๆๆ //ขอนิมบัส2001 หน่อยเซ่ !!!!!~
edit @ 2005/11/17 13:36:09
มาต่อเร็วๆนะเมิง
อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆ
